// Artikel

Totale Meso-rectale extirpatie (TME): de moeite waard?
Bekijk volledig artikel ›

// Blog Bram Hengeveld. Op het randje…

Compressietherapie is een hoeksteen van de behandeling van het ulcus cruris. Maar ook in de preventie ervan speelt compressietherapie een grote rol. Als de wond dicht is en het been slank, worden niet zelden therapeutische elastische kousen aangemeten.

Naast de worsteling om de kous aan te trekken, begint ook de worsteling om ze vaak en lang genoeg aan te krijgen. Wat betreft de worsteling om de kousen (zelfstandig!) aan te krijgen, publiceerden Rademaker et al. nog niet zo lang geleden een interessant artikel in Huisarts & Wetenschap. (1) Voetloze kousen!

Maar hoe lang moet je ze dan dragen als eenmaal die benen erin zijn gewurmd? ‘Op de rand van het bed aan en uit’ adviseer ik dan semi-gevat. Een makkelijke vuistregel, als je die krengen niet zelf hoeft te dragen tenminste!

De afgelopen – zeer warme zomer – waren ze niet van de lucht: de huilende benen. ’Het was zo warm, ik kon ze echt niet verdragen hoor!’ En met de warmte waren de afgelegde afstanden ook minder. Voor beide zaken heb ik alle sympathie, maar de gevolgen zijn daar…

Nu weten we allemaal dat in de andere jaargetijden de ”therapietrouw” bij compressietherapie ook vaak niet geweldig is. In de wijk hebben we daar redelijk zicht op bij de mensen die ze niet zelfstandig uit kunnen krijgen: die zijn afhankelijk van ons als de kousen eenmaal aangetrokken zijn. (We trekken ze echt wel uit hoor, als mensen daar om vragen!) Maar hoe zit het met de mensen die helemaal zelfstandig zijn?

Een aantal Franse onderzoekers deed een interessant onderzoek om te kijken of uitgebreide informatie door een arts en een wekelijks sms’je zorgde voor het vaker dragen van de kousen. (2) Ze naaiden een temperatuursensor in de naad van de kous om te bepalen hoe vaak en hoe lang ze werden gedragen.

De onderzoekers vonden geen verschil in het gemiddeld aantal uren per dag dat de kousen gedragen waren als ze eenmaal aan waren. Het aantal dagen per maand dát ze gedragen werden was wel verschillend: de voorgelichte en van sms’jes voorziene groep deed dit zo’n negentien dagen per maand. De controlegroep had, met een kleine zes dagen minder, nog niet de helft van de maand de kousen aan.

De auteurs vragen zich af hoe ze steunkousentherapietrouw zouden moeten definiëren en stellen voor om uit gaan van het aantal dagen dat de kousen worden gedragen. Ik vroeg me af wanneer ik de therapietrouw op het randje zou vinden.

Wat vindt u?

  1. Rademaker A, van den Brugge F, Willems P. et al. Compressiekousen kunnen zonder voet. Huisarts Wet, 2017;60(12):626–629. https://www.henw.org/artikelen/compressiekousen-kunnen-zonder-voet
  2. Uhl J., Benigni J., Chahim M. et al. Prospective randomized controlled study of patient compliance in using a compression stocking: Importance of recommendations of the practitioner as a factor for better compliance. Phlebology: The Journal of Venous Disease, 2018;33(1):36–43. https://doi.org/10.1177/0268355516682886

Bram Hengeveld, lid WCS Commissie ulcus cruris/dermatologie.

Reageren: Klik hier